It takes a lot of beer to make a good wine!
06-07-2011
Californië 5-7-2011
We hadden vandaag een druk programma dus we waren al vroeg vertrokken.
Op het programma van vandaag stond: Schramsberg, Vine Cliff, Opus One en Terra Valentine.
Schramsberg
Deze winery is wereldberoemd om zijn mousserende wijnen. Ze kunnen concurreren met de allerbeste Champagnes. Het is dan ook niet voor niets dat sinds President Nixon de wijnen van Schramsberg tijdens iedere staatsbanket geserveerd wordt aan de gasten in het Witte Huis Een galerie vol met foto's van Amerikaanse presidenten is hiervan het bewijs. Tijdens de rondleiding voelde ik me heel even weer in Europa, Frankrijk wel te verstaan. Na de korte rondleiding kregen we drie types te proeven. Stuk voor stuk top kwaliteit. Heerlijk om de dag met een frisse, elegante en stijlvolle mousserende wijn te beginnen.
Vine Cliff
Een wijnproducent die geheel in handen is van de familie Sweeney. Zij werken sinds 1990 geheel bio-dynamisch. Met de groots mogelijke zorg worden de wijngaarden onderhouden en de wijn wordt hier met liefde en passie gemaakt. Dat kun je dan ook proeven. De witte chardonnay wijnen vond ik iets minder maar hun rode wijnen Cabernet Sauvignon Oakville Estate 2008 en de Cabernet Sauvignon Private Estate "16 rows" maakte dat meer dan goed. Heerlijke, gebalanceerde wijnen die barsten van het fruit met een opvallende lengte. Eén van de mooiste one-liners die ik tijdens de rondleiding hoorde was: "it takes a lot of beer to make a good wine!" Jammer dat deze wijn niet geëxporteerd word naar Europa.
Opus One
Ja, wat moet ik hier, na het zien van de video op YouTube, nog over zeggen? Opus One is een joinventure tussen twee grootheden in de wijngeschiedenis, namelijk Robert Mondavi (Mondavi Winery) en Barones Rothschild (Mouton Rothschild). Ze maken hier maar één wijn, maar die is dan ook uitzonderlijk van kwaliteit. Hier wordt niets, maar dan ook niets, aan het toeval overgelaten.
Eén en al precisie en vakmanschap. Af en toe zelfs akelig ... Na een interessante rondleiding kregen we in eerste instante twee jaargangen te proeven, namelijk de 2000 en de 2007. Gelukkig kwamen we, tijdens de rondleiding, de wijnmaker Michael Silacci tegen. Hij gaf aan dat we ook de 2005 eens
moesten proeven. Dat werd het dus. Nou ik was er blij mee want voor mij was de 2005 duidelijk diegene die de meeste concentratie en bewaarpotentieel had. Alledrie topwijnen maar 2005 zou ik toch graag in mijn kelder willen hebben liggen. Maar ja, 200 euro voor één fles wijn?
Ons laatste bezoek was aan Terra Valentine. Dit was echter zo slecht van kwaliteit als ontvangst dat ik er geen tijd aan wil besteden.
Voor mij was Opus One een perfecte afsluiting van deze schitterende reis door Californië. Ik heb een heel goed beeld gekregen van de top Californische wijnen. De wijnproducenten zijn stuk voor stuk gepassioneerd, bedreven en tonen zeer veel vakmanschap. Echter, het is hier overdag bloedheet. En ik bedoel echt heet. En dat komt de wijn niet altijd ten goede. De wijnen hebben allemaal een zeer hoge alcoholprecentage. De meeste tussen de 14,5 tot zelfs 16% alc. En dat is, mijn inziens, teveel om delicate verfijnde wijnen te produceren. Misschien is dat geen probleem voor de Amerikaanse markt maar zeker voor de Europese. Tevens zag ik af en toe prijzen voorbij komen waarvan ik dacht dat het niet in verhouding lag met de geleverde kwaliteit. In het begin van de reis zijn we gestart bij Ridge Winery in Santa Cruz. Eric zei toen gekscherend: "vanaf hier wordt het alleen maar minder". Toch moet ik hem gelijk geven. De wijnen van Ridge zullen mij het meest bijblijven van deze reis. Geweldige wijnen die gelukkig ook, zij het beperkt, in Nederland verkrijgbaar zijn.
Eén one-liner wil ik u niet onthouden:
"You can better ask for forgiveness than for permission..."
Groet, en hopelijk tot gauw in Nederland
Bart
Video
Geen video aanwezig bij deze weblog.